Relatieproblemen depressie

ik ben Cindy. Ik ben 23 jaar en dit is mijn verhaal. Mijn man Brian werken beiden en hebben samen een dochter van (1). Hij is een lieve man en zorgt heel goed voor ons. Onze communicatie is perfect als we alleen als gezin zijn. Ondanks we zo lang met elkaar zijn daten we nog steeds. We daten elk weekend en liefs op de zaterdag. Maar hier komt het… Ik heb problemen met mijn schoonouders. Door alles van mijn schoonouders raak ik depressie. Ik heb niet erom gevraagd maar ze haten mij vanaf het begin, omdat ik van een ander cultuur ben. Ik vind ze Heel ouderwets. Hun zoon houdt heel erg van zijn gezin, maar dan zitten mijn schoonouders slecht te praten over mij. Ze zitten een heleboel onzin en onwaarheden over mij te vertellen. Dat ik met hun zoon ben om zijn geld en dat ik een hoer ben. Ik vond ze altijd discriminerend en heb in het begin moeten leven ermee. Ik woonde een tijdje met hen en kon helemaal niet meer. Ik werd steeds uitgesloten en uitgebuit. Er werd steeds geroddeld over mij en ik kreeg veel verdriet ervan. Je werkt zo iemand tegen en mentaal word je gek. Er werd verteld aan de buren dat ik lui was en niet eens wat deed. Ik vraag mij af of ze hun hoofd gebruiken. Mijn schoonouders werken beide niet en hebben 4 kinderen te verzorgen. Mijn schoonvader doet af en toe jobs met ijzer levering en schapenteelt. Ik als werkende moet half 5 opstaan en ontbijt klaarzetten voor mijn man. Het is 1,5 uur reizen naar mijn werk. Dus een vroege vogel ben ik en komt laat thuis aan. Ik kom een dagje van het werk en dan hoor ik van mijn man dat zijn mensen weer hebben geroddeld dat ik lui ben en kom van het werk en ik doe niets meer. Hun huis is geen hotel vinden ze. Ik vind van als ik hele dag niet thuis ben, ga ik echt niet mijn schoonfamilie hun rommel opruimen. Zoals een hele hoop vaat en troep gemaakt door hun kinderen. Ik ben niet gek. Ze zien ons pas na 6 uur s’middags. Ik vind het onzin. Ik ben geen slaaf. Ik kook wel niet voor iedereen, alleen voor mijn man en ik en de rest ruimt hij op. Ondanks dat blijf ik weer die verhalen horen. Volgens hun zet ik mijn man onder druk en zit ik op zijn hoofd. Maar waarmee ik te kampen heb is dit… Mijn man vertelt mij alles omdat hij van mij houdt. Maar hij voelt zich ook schuldig dat zijn mensen zo doen met mij. Maar aan de andere kant houdt hij ook van zijn familie. Ik kan niets eraan doen. Ik kan hem niet verbieden zijn familie te laten voor mij. Daarom heb ik besloten toch afstand van zijn familie te nemen en minder te bemoeien. Maar als dat niet genoeg is komen ze toch in mijn leven bemoeien. Ondanks we nu apart wonen, bepalen ze voor mijn man hoe hij zijn leven moet leiden en ook persoonlijke zaken. Ik vind het zo irritant en ze maken mijn leven zuur. Depressie gedrag vertoon ik nu echt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *